ارمنستان و جمهوری آذربایجان، دو کشور منطقه قفقاز از سال ۱۹۹۲ برای کنترل منطقه مورد مناقشه قرهباغ با یکدیگر دچار اختلاف هستند و با وجود برگزاری نشستهای متعدد بینالمللی و منطقهای در سه دهه گذشته اما همچنان آتش جنگ بر سر این منطقه سایه انداخته است .
جعفرزاده افزود: مسکو که ضامن اجرای توافقات ۲۰۲۰ درباره قره باغ است، بارها با میانجیگری بین باکو و ایروان، سعی کرده تنشها را کاهش داده و صلح را برقرار کند. با وجود نزدیک شدن مواضع دو طرف به همدیگر اما در هفتههای اخیر دوباره تنشها بین آذربایجان و ارمنستان اوج گرفته است و نشانههایی از صلح دیده نمیشود.
وی تصریح کرد: با وجود دورهمی در مسکو، اما در روزهای اخیر اختلافات بین مسکو و باکو بر سر نوع نگاه به مسائل امنیتی قرهباغ افزایش یافته است. جمهوری آذربایجان اخیراً روسیه را به عدم اجرای کامل توافقات سهجانبه توسط نیروهای حافظ صلح روس در منطقه قرهباغ کوهستانی متهم کرده است که با واکنش مسکو همراه شد.
خطیب جمعه اصلاندوز در پایان با تحلیل نقش تحرکات آنکارا برای تداوم تنشها گفت: یکی از دلایلی که آذربایجان را به سمت تنش با مسکو سوق داده است، به سیاستهای ترکیه درباره قره باغ بر میگردد. ترکیه که از همان ابتدا حامی اصلی آذربایجان در مناقشه قرهباغ بود و حتی در جنگ ۲۰۲۰ هم از این کشور حمایت نظامی کرد، همچنان بر سیاستهای تنشزا باکو صحه میگذارد و این پشتیبانیهای آنکارا، باکو را جریتر کرده است. تداوم تنشها باعث شده تا پای کشورهای غربی نیز به منطقه قفقاز باز شده و این یک تهدید مستقیم علیه منافع روسیه به شمار میرود. در واقع مسکو نگران این مسأله است که تبعیت آذربایجان از ترکیه در نهایت باعث شود تا آذربایجان به سمت کشورهای غربی گرایش پیدا کند.
خبرنگار: بهروز صفادوست
