نشست های خبری به خصوص با اشخاص اول اجرایی استان همیشه دقت نظرهایی را برای اصحاب رسانه در پی داشته است و از طرفی خروجی آن نیز برای مردم حائز اهمیت است.
خبرنگاری یعنی کنش گری و تیز بینی لذا بسیار طبیعی است که کم و کیف برگزاری مراسمات خبری و مباحث مطروحه از غربال های متعدد فکری عبور نماید و چالش هایی را چه برای مسئولی که در معرض پرسش قرار گرفته و چه افکار عمومی ایجاد کند.
مرسوم است که خبرنگاران در نشست های خبری از زبان بدن مسئولی که در نشست حاضر است تا مواضع و دیدگاه های او سوژه و خوراک خبری برای رسانه هایشان تولید کنند.
استاندار اردبیل نیز اولین نشست خبری خود را که حامل شاخص های مثبت و بدیعی بود در حالی برگزار کرد که حدود ۱۰ ماه از استانداری اش گذشته بود طبیعی بود که هم با توجه به اینکه در سال اول دولت واقع شده ایم و هم اینکه وی ماه های نخست استانداری اش را سپری کرده است مقداری زمان لازم داشته باشد تا هم امور را ساماندهی کند و هم بتواند بر مسائل استان سوار شود آنگاه بتواند عملکرد خود را در معرض قضاوت افکار عمومی عرضه بدارد.
در این نوشتار تلاش داریم تا به برخی خرده گیری خارج از قواعد حرفه ای رسانه توجه کنیم، تحولات انتصاباتی طبعاً با توجه به شرایط سیاسی حاضر پیچیدگی های خاصی دارد آن هم در استانی که اصولاً غالب افراد فعال سیاسی نسبت به همدیگر شناخت دارند ، مطلبی که استاندار آن را با شجاعت بیان نمود و این موضوع نشانگر آن بود که او حائلی میان خود و مردم متصور نیست لذا این موضوع نه نقطه ضعف برای استاندار بلکه نقطه عطفی بود که حامد عاملی در تاریخ سیاسی استان به ثبت رساند و آن اینکه مردم باید در مقام عمل محرم شمرده شوند.
اینکه سطح مطالبات رسانه ها به علت کثرت دغدغه در حوزه انتصابات فضای سیاسی یا مشخصاً فضای نشست خبری را دچار کرختی کرده است ضعف استاندار یا وادادگی او در برابر فشار گروه های فشار انتصاباتی نیست بلکه مبین تنزل مطالبات مطالبه گران است و فرهیختگان باید در این موضوع موشکافی کنند که چرا به این حد رسیده ایم آیا تمام فتورها متوجه استاندار است ؟ضریب اثر سهم خواهانی که چون سهم نستانده اند و دادشان به هفت آسمان رسیده چقدر است؟
از طرفی تمام اهل رسانه نیک می دانند که مرسوم است در نشست های خبری هدیه ای از باب قدردانی زحمات به رسانه ها پرداخت می گردد ، کار پسندیده ای که ریشه در فرهنگ ما دارد و بر ماست که از آیین های شایسته فرهنگی مان صیانت کنیم اینکه هدیه ناقابلی که به خبرنگاری اهدا می شود را بار مالی بدانیم اولاً جفا به جایگاه وزین خبرنگاری است در ثانی گواه این مدعاست که فرد گوینده غرضی در این باب داشته و شاید بغض های سیاسی چشم وجدان او را کور کرده و از حداقل آداب اولیه مرسوم در نشست های خبری بی اطلاع است .
به هیچ وجه زیبنده نیست شان خبرنگاران فرهیخته، آزاده و دارای حریت استان را به خاطر تسویه حساب های سیاسی لگد مال کنیم و این گونه وانمود کنیم که آزادگی آنها با “شام و یا هدیه مالی” معامله می شود حال آنکه در همان جلسه حرکتی انجام گرفت که نمونه آن را جز شخص رئیس جمهور انجام نداده بود ، به همان شکلی که آقای رئیسی در نشست خویش، میان کیهان و اطلاعات نشست استاندار اردبیل نیز با اشرافیت به ذائقه سیاسی استان تمام مخالفان و منتقدان و از طرفی دوستان و رسانه های نزدیک به جریان خود را به جلسه دعوت کرده بود.
این یعنی استاندار در کنار شجاعتی که در نشست خبری اش به خرج داد، یک فتح باب جدیدی در شیوه تضارب آرا و دموکراسی در استان بنا نهاد که شاید بعدها از آن به عنوان یک مکتب جدید در ادبیات سیاسی استان یاد شود. حضور منتقدان جدی استاندار در نشست خبری دستاورد بزرگی برای گشایش سیاسی در استان بود که به مرور زمان باعث خواهد شد آستانه تحمل مدیران در برابر رسانه ها افزایش یابد و منتقدان دشمن تلقی نشوند و این پیشرفتی بود که حامد عاملی با شهامت آن را ایجاد کرد و با هیچ خلط مبحثی به حاشیه نخواهد رفت.
